16 listopada 2025

Fot. 1942 r.

Ulice i drogi pełne furmanek napełnionych z czubem meblami. Przeważnie lichota: brudne łóżka, na wpół zgniłe szafy i szafki, stołki zniszczone przez czas i robactwo, różne okopcone garnki, nocniki. Ludźmi ogarnął szał kupna: szli, jechali, wieźli, nieśli, często byle głupstwa. Jakiś młody człowiek nabył niedużą szafę kuchenną: starą, brudną, z zapachem, bez zamknięcia (…) Przyszła żona i obejrzała. – Coś ty kupił? – kopnęła odemknięte drzwiczki. Gdzieś ty, cholero, miał oczy? On słuchał. Chciał coś kupić!

Relacja nauczyciela Janeczka, świadka likwidacji getta w Kozienicach, źródło: Alina Skibińska, Życie codzienne Żydów w Kozienicach pod okupacją niemiecką, „Zagłada Żydów. Studia i materiały” nr 3