23 listopada, 1947

Życie Radomskie 1947 nr 234, Radomska Biblioteka Cyfrowa

FW tych dniach – jak już pokrótce donosiliśmy – obchodzić będzie popularny w Radomiu szpital miejski im. św Kazimierza stulecie swej ofiarnej działalności w służbie chorych i cierpiących Radomia i jego okolicy. Przed przeszło 100 laty, bo w r. 1844, postanowiła istniejąca tu wówczas Opiekuńcza Rada Gubernialna (były to czasy zaboru rosyjskiego) wybudować przy ul. Malczewskiego jednopiętrowy budynek szpitalny, który by zastąpił dotychczasowy szpital im. św. Aleksandra na Nowym Świecie. Budowę za kończono w r. 1847 i wówczas nastąpiło przeniesienie szpitala do nowego gmachu. Znalazło tam pomieszczenie 60 łóżek t. zw. etapowych a były one prze znaczone dla chorych miasta Radomia i okolicy. Zaznaczyć warto, że Radom liczył w tym czasie zaledwie około 10 tys. mieszkańców. Opiekę lekarską nad chorymi sprawował wówczas 1 lekarz przy pomocy felczerów. Obsługa składała się z osób świeckich.
Wkrótce już okazał się i ten szpital zbyt szczupłym wobec szybkiego wzrostu liczby mieszkańców miasta. W rezultacie czego niektóre pomocnicze od działy, jak chorób zakaźnych i wenerycznych, przeniesiono do innych pomieszczeń.

W 1904 r. szpital św. Kazimierza, przeznaczony dla 60 chorych, leczył ich faktycznie ponad 90. Mieścił on oddziały: chirurgiczny, wewnętrzny, położniczo-ginekologiczny i dziecięcy. Pracowało tam wówczas 4 lekarzy, a pielęgniarkami były od r. 1898 siostry Szarytki.

Po pierwszej wojnie światowej dołączono przylegające do szpitala tzw „czerwone kosza-
ry” w r. 1935 zaś nadbudowano w głównym budynku drugie piętro a poza tym w ciągu tych lat dokonano szeregu przeróbek i modernizacji budynku, zaprowadzono kanalizację, światło elektryczne, łazienki, zainstalowano gaz i t. p. Na koniec w okresie okupacji wybudowano pa obszernym dziedzińcu barak, w którym pomieszczono część oddziału chirurgicznego. Do szpitala im. św Kazimierza należą poza budynkami przy ul. Malczewskiego szpital zakaźny im. Zygmunta przy ul. Zielonej 19, szpital psychiatryczny przy Starym Mieście (dawny kościół św. Wacława), szpital weneryczny ul. Starokrakowska 32.

Przy gmachu w ul. Malczewskiego mieszczą się poza salami chorych biura szpitalne, apteka i cała administracja wszystkich szpitali miejskich. W głównych budynkach szpitala św. Kazimierza przy ulicy Malczewskiego leczy się obecnie około 230 chorych, ogółem zaś szpitale miejskie pomieścić mogą ponad 400 chorych.

Naczelnym dyrektorem szpitala jest od szeregu lat dr Stanisław Niklewski, ordynatorami zaś są: oddziału chorób wewnętrznych dr. Adolf Tochterman, oddziału chirurgicznego i dziecięcego dr Antoni Pabisiak i dr. Tadeusz Orzeszko, położniczego dr. F. Neuman, gruźlicze go dr M Marclak, zakaźnego dr Janina Koreniec, psychiatrycznego dr. J. Borysewicz, wenerycznego dr. Adam Lebkuechler, wreszcie kierownictwo oddziału Roentgena spoczywa w ręku dr. Kazimiery Stein. Oddział roentgenologiczny istnieje przy szpitalu od r. 1914. W naj bliższym czasie otrzyma szpital dwa nowe aparaty roentgenowskie. W ogóle kierownictwo szpilala dba troskliwie o to, aby lecznictwo w szpitalu przystosować do najnowszych, prądów naukowych i stosuje wszelkie najlepsze a dostępne środki. To też penicylinę zastosowano w naszym szpitalu po raz pierwszy już jesienią 1945 roku.

Jasne jest, że prowadzenie takiego szpitala jest wobec wysokich cen dzisiejszych, bardzo kosztowne. Budżet szpitala św. Kazimierza na rok obecny zamyka się sumą 32 milionów zł. a dotychczas wykazuje on 12 milionów zł. niedoboru. Niedobór ten będzie musiało pokryć miasto. (jar.)