27 listopada, 1956

Życie Radomskie 1956 nr 283, Radomska Biblioteka Cyfrowa

Trolejbusy w Radomiu? A tak! Jeszcze w październiku br. odbyła się w Instytucie Urbanistyki i Architektury w Warszawie konsultacja nad planem zagospodarowania przestrzennego miasta Radomia, przy współudziale rzeczoznawcy od spraw komunikacji miejskiej inż. Leonarda Tomaszewskiego. Jako najodpowiedniejszy środek komunikacji masowej dla Radomia, ustalono komunikację trolejbusową, uzupełnioną siecią komunikacji autobusowej.

Jako zasady rozbudowy sieci komunikacji trolejbusowej, przyjęto: dogodne, jak najpełniejsze obsłużenie ruchu zewnętrznego przez stworzenie największej ilości połączeń z dworcem osobowym; stworzenie dużej ilości połączeń ze śródmieściem, dzielnicą o charakterze handlowo-rozrywkowym; stworzenie połączeń z podstawowymi terenami przemysłowymi o dużej liczbie zatrudnionych tam ludzi, jak Zakłady Metalowe, RWP oraz przemysłowe tereny północne; ułatwienie połączeń z terenami imprez masowych (stadiony, Zalew itp.).

Dzięki zwartej kompozycji naszego miasta, dla rozwiązania problemu komunikacji wystarczy 5 linii trolejbusowych, przeprowadzonych następująco.

Linia Nr 1. – przez ul. Kielecką, Świerczewskiego, Wałową, Reja, Traugutta, dworzec, 22 Lipca. 1 Maja. Słowackiego do Długojowskiej. Linia ta, długości 7.5 km, zostanie zrealizowana w pierwszym etapie. Równocześnie otwarta będzie linia

Nr 2. biegnąca ulicami: Warszawską. Malczewskiego, Żeromskiego, Traugutta, dworzec, Poniatowskiego, 1905 Roku. Młodzianowską do szkoły. Długość tej linii wyniesie 6,2 km.

Linia Nr 3, długości 7,5 km, zostanie zrealizowana w drugim etapie i będzie przebiegać ulicami: Lubelską. Żeromskiego, Nowotki, Traugutta, Narutowicza, Dzierżyńskiego do kościoła.

Linia Nr 4. będzie wiodła przez ulice: Struga od Dalekiej, Marchlewskiego. Nowotki, Traugutta, Poniatowskiego, Szkolną. Placową, Kwiatkowskiego do Słowackiego. Realizacja w drugim etapie, długość 5.7 km.

Linia Nr 5. długości 7.5 km, będzie zrealizowana w III etapie. Będzie to obwodnica z dojazdem do północnych terenów’ przemysłowych.

Dla komunikacji trolejbusowej wystarczy szerokość ulic 9 metrów. Warunkom tym odpowiadają w zasadzie ulice, projektowane w sieci, z wyjątkiem pewnych odcinków ul. Traugutta i Marchlewskiego. Poważnym jednak zagadnieniem jest stan nawierzchni niektórych ulic. Dla tego typu komunikacji i jej cni a celności, nawierzchnie muszą być polepszone z kostki lub asfaltu. Przede wszystkim więc tę sprawę musi wziąć pod uwagę Prezydium MRN. Uzupełnieniem komunikacji trolejbusowej, która obejmie tylko tereny, intensywnie zagospodarowane, będzie zawsze komunikacja autobusowa. Te obydwa rodzaje komunikacji będą w stanie całkowicie rozwiązać problem komunikacji miejskiej w Radomiu, (s)